Zespół Szkół Ekonomiczno-Usługowych im. Stanisława Staszica w Bytowie



Projekt - „Dobry zawód- lepsza przyszłość”
Informacja o projekcie Kompetentni na starcie

50-lecie ZSE-U 1965-2015

Kartki z dziejów Ekonoma pierwsza szkoła

1965-2015

 

Początek szkoły związany jest z decyzją Ministra Oświaty z dnia 7 października 1965 r. o utworzeniu Technikum Ekonomicznego w Bytowie. Powstało ono w miejsce likwidowanego stopniowo Liceum Pedagogicznego w Bytowie, które w roku 1965 nie przeprowadziło już naboru. Jednak przez kilka następnych lat, aż do wypuszczenia ostatnich absolwentów, LP działało równolegle z TE, a kierował tymi dwiema szkołami jednocześnie ten sam dyrektor – Zbigniew Kurz.

Obie szkoły dzieliły także wspólną siedzibę – okazały budynek z czerwonej cegły przy ul. Sikorskiego 35. Zbudowany w końcu XIX stulecia dla potrzeb Seminarium Nauczycielskiego, po 1945 roku stał się kolebką polskiej oświaty w wyzwolonym mieście. To w tym gmachu mieściły się początkowo i szkoła podstawowa, i liceum ogólnokształcące, i liceum pedagogiczne, zaś w latach 1965-1970 nowa średnia szkoła zawodowa dla ekonomistów i handlowców.

W pierwszym roku działalności szkoły ogłoszono zapisy do dwóch klas technikum o specjalności ogólnoekonomicznej. Nowa placówka cieszyła się dużym zainteresowaniem młodzieży, bowiem na egzaminie wstępnym na jedno miejsce przypadało dwóch kandydatów. Ostatecznie przyjęto po 42 uczniów do każdej klasy. Wychowawcą koedukacyjnej klasy IA został mgr Jan Jasiński, zaś opiekę nad żeńskim zespołem klasy IB sprawowała mgr Antonina Kierbicz.

Pierwsze grono pedagogów tworzyli w części również nauczyciele liceum pedagogicznego: Jadwiga Suchodolska – język polski, Gertruda Bigda – język niemiecki, Jan Pastuszko – matematyka, arytmetyka gospodarcza, Czesław Lesiewicz – fizyka, Zofia Pastuszko – geografia, Stefan Czapiewski – liternictwo, Władysław Michnowicz – wychowanie fizyczne chłopców oraz Helena Szyca – wychowanie fizyczne dziewcząt. W roku szkolnym inaugurującym działalność technikum część młodzieży zamieszkała w internacie, który także dzieliła z uczniami liceum pedagogicznego.

Kolejny rok szkolny – 1966/67 przyniósł dalsze zmiany. Kuratorium Koszalińskiego Okręgu Szkolnego zezwoliło na nabór tylko do jednej klasy technikum. Jednocześnie utworzono pierwszą klasę trzyletniej Zasadniczej Szkoły Handlowej w Bytowie o specjalności sprzedawca. Tak oto najmłodsza w mieście szkoła ponadpodstawowa liczyła już cztery oddziały – trzy klasy technikum i jedną klasę zasadniczej szkoły handlowej.

Na tym się jednak nie skończyło ponieważ w roku szkolnym 1967/68 zaczęła się kolejna reforma, zmieniająca strukturę szkolnictwa. Na podbudowie ośmioklasowej szkoły podstawowej utworzono, oparte o czteroletni cykl nauczania, liceum ekonomiczne o specjalności ekonomika i organizacja przedsiębiorstw. Do klasy pierwszej liceum przyjęto 40 uczennic i taką samą liczbę do utworzonej także w tym roku dwuletniej zasadniczej szkoły handlowej. Jak widać klasy były bardzo liczne.

W trzecim roku swojego istnienia szkoła posiadała następujące klasy: I liceum ekonomiczne (czteroletnie), II technikum ekonomiczne (pięcioletnie), IIIA i IIIB technikum ekonomiczne, I zasadnicza szkoła handlowa (dwuletnia) i III zasadnicza szkoła handlowa (trzyletnia).

Początki szkoły były trudne nie tylko z powodu ciągłych zmian. Brakowało też nauczycieli – specjalistów posiadających kwalifikacje do nauczania przedmiotów ekonomicznych. Problem ten był nieco łagodzony poprzez współpracę z zakładami pracy, instytucjami i przedsiębiorstwami w zakresie praktyk zawodowych.

Codzienną, szarą często rzeczywistość rozjaśniały szkolne imprezy oraz uroczystości i wydarzenia rocznicowe. Kronika szkoły przechowała m.in. pamięć o wydarzeniu, którego rangę eksponowano wówczas niezwykle mocno. Młodzież zgodnie z duchem epoki uczestniczyła w obchodach 50. Rocznicy Wielkiej Rewolucji Październikowej. Znalazło to swój wyraz m.in. w pracy kół Związku Młodzież Socjalistycznej, w organizacji olimpiady o Polsce i świecie współczesnym oraz w przygotowaniu serii popularnonaukowej poświęconej wydarzeniom z 1917 roku. Co roku odbywały się uroczystości związane ze świętem Ludowego Wojska Polskiego, pochody 1 Maja, uroczyste wieczornice itd. Ówczesne rytuały i święta szkolne wyglądały zupełnie inaczej niż współczesne… Pamięć o nich przechowuje zachowana kronika szkolna.

Rok szkolny 1968/69 przyniósł kolejną innowację – utworzono wtedy klasę I Technikum Ekonomicznego dla Pracujących w Bytowie o specjalności ogólnoekonomicznej (była ona filią technikum z Koszalina). W czerwcu 1969 r. była podwójna uroczystość. Pojawili się bowiem pierwsi absolwenci, a właściwie absolwentki – dziewczęta z klas II i III zasadniczej szkoły handlowej. Zarazem mury szkoły opuścili ostatni uczniowie Liceum Pedagogicznego w Bytowie. Po maturze uczniowie Ekonoma kwiatami żegnali swych kolegów i koleżanki „z innej branży”.

Na pierwszych maturzystów z Ekonoma trzeba było czekać do 1970 roku. Do matury dopuszczono wszystkich uczniów obu klas piątych, jednak nie dla wszystkich jednak los okazał się szczęśliwy – 12 osób otrzymało na sprawdzianie pisemnym oceny niedostateczne z języka polskiego, zaś 3 z matematyki. I choć były też poprawki w części ustnej, młodzież świętowała hucznie ważny sukces w życiu. Jego uwiecznieniem była organizacja pierwszego balu absolwentów technikum ekonomicznego.

Tuż po zakończeniu tego roku szkolnego w historii placówki nastąpił kolejny znaczący zwrot. Po pięciu latach nauki w budynku przy ul. Sikorskiego 35 nastąpiła zmiana siedziby szkoły, która przeniosła się do budynku przy ul. Mierosławskiego 6. Powstał wtedy także internat dla uczniów szkoły przy ul. Derdowskiego 3.

Szkoła - Mierosławskiego Szkoła - Derdowskiego

 

 

 

 

Zmiana siedziby Ekonoma nie mogła nikogo satysfakcjonować. Pierwsze zetknięcie z nowym budynkiem było przygnębiające, bo z całą pewnością w porównaniu z dawną szkołą warunki uległy pogorszeniu. Wielu z trudem wyobrażało sobie pracę w ciasnych i nie przystosowanych do potrzeb szkoły salach. Z rozrzewnieniem wspominano stary budynek z czerwonej cegły – przestronne sale, korytarze, aule, sale gimnastyczne, internat, boisko…

W budynku na wzgórzu przy ul. Mierosławskiego rozpoczął się więc szósty rok pracy i działalności szkoły. Rok trudnej pracy w trudnych warunkach. Wszyscy żyli jednak nadzieją, że będzie lepiej, pewnie już niedługo… Nikt jednak wówczas nie przypuszczał, że koszmarne warunki lokalowe staną się zmorą Ekonoma na ponad 34 lata!

Zmieniały się nie tylko warunki lokalowe, ale także obsada kadrowa. Pracę w szkole podjęli: Elżbieta Guździoł – nauczycielka języka niemieckiego, Elżbieta Szreder – nauczycielka fizyki i matematyki oraz Jerzy Tomaszewski – nauczyciel ekonomiki. W 1972 roku pożegnano dotychczasowego dyrektora – Zbigniewa Kurza, który odszedł na emeryturę. Jego funkcję przejął Ignacy Kierbicz. Szkoła liczyła wówczas osiem klas, 306 uczniów i 15 nauczycieli (9 etatowych i 6 dochodzących). Od 1 września 1977 roku wicedyrektorem szkoły była Elżbieta Guździoł.

W tym samym roku decyzją Kuratorium Oświaty i Wychowania w Słupsku Liceum Ekonomiczne w Bytowie zostało przekształcone w Zespół Szkół Ekonomiczno-Rolniczych, w skład którego weszły: zasadnicza szkoła rolnicza (dwuletnia dla młodzieży), liceum zawodowe (specjalność – rolnik), liceum ekonomiczne (specjalność – ekonomika i organizacja przedsiębiorstw), liceum ekonomiczne (specjalność – administracja terenowa), liceum ekonomiczne po zasadniczej szkole rolniczej (specjalność – wiejski obrót towarowy) oraz technikum rolnicze dla pracujących (specjalność – uprawa roślin i hodowla zwierząt).

Trzy lata później, 1 września 1980 r. funkcję zastępców dyrektora przejmują Władysław Michnowicz oraz Ryszard Wydrachowski, który zostaje powołany na stanowisko dyrektora szkoły wraz z odejściem na emeryturę I. Kierbicza, czyli z dn. 1 września 1986 r. Nowym wicedyrektorem zostaje Anna Franczak, a w 1989 r. W. Michnowicza zastępuje na stanowisku zastępcy Bożena Szulist. Dwa lata później na jej miejsce przychodzi Krystyna Dubielska.

Kolejne zmiany w dyrekcji szkoły dokonują się w 1994 roku, kiedy to na emeryturę przeszedł R. Wydrachowski. Jego stanowisko przejęła dotychczasowa zastępczyni, czyli Anna Franczak. Pomagają jej Krystyna Dubielska oraz Jolanta Obracht-Prondzyńska. Po dwóch latach dyrektorem w wyniku konkursu został Stanisław Kożyczkowski i pełni tę funkcję do dzisiaj. Jego zastępcami są Jolanta Obracht-Prondzyńska oraz Teresa Borowska-Sidorko, po której tę funkcję w 2009 r. przejęła Grażyna Mazur.

Przez całą dekadę lat 80. oraz początek lat 90. szkoła funkcjonowała w zasadzie w niezmiennej strukturze, kształcąc rolników i ekonomistów, a z czasem wracając do kształcenia także handlowców. Istotniejsze zmiany zachodzą w drugiej połowie lat 90., kiedy szkoła systematycznie zaczyna modyfikować swoją ofertę edukacyjną. Od początku roku szkolnego 1997/98 funkcjonują w Ekonomie Liceum Agrobiznesu oraz Technikum Żywienia i Gospodarstwa Domowego. To pierwsze kształciło uczniów do 2006 r., zaś Technikum Żywienia aż do 2015 r. Od 1 września 2012 r. zainteresowani uczniowie uczą się w Technikum Żywienia i Usług Gastronomicznych.

Z kolei w 2002 r., w wyniku reformy oświaty, przy Ekonomie utworzono Liceum Profilowane, które kształciło uczniów do 2012 r. Efektem reformy było także otwarcie w 2004 r. klasy Liceum Ogólnokształcącego. Jego ostatni rocznik zdawał maturę w kwietniu 2011 r.

Ciekawą ofertą edukacyjną, cieszącą się ciągłym zainteresowaniem młodzieży, jest też działające od września 2008 r. Technikum Obsługi Turystycznej i Technikum Hotelarstwa. Najnowszą propozycją szkoły jest kierunek: technik spedytor. Pierwszego naboru na ten kierunek dokonano na bieżący rok szkolny – 2015/16.

Jak widać w efekcie zmian, jakie zaszły w latach 90. i 2000. doszło do wygaszenia nauki na poziomie zasadniczej szkoły zawodowej oraz zaprzestano kształcenia w zawodach rolniczych.

Budowa - Derdowskiego Nowa - Derdowskiego

Połowa pierwszej dekady XXI w. to czas wielkich zmian w życiu szkoły. Po wielu latach starań i zabiegów 1 września 2004 r. Ekonom zaczął funkcjonować w nowym budynku przy ul. Derdowskiego. Stanął on na miejscu dawnego internatu, który od lat służył już jako drugi budynek dydaktyczny. Skończyły się więc wieloletnie wędrówki uczniów między dwoma budynkami na Mierosławskiego i Derdowskiego. Powoli szkoła przestawała być „placówką przechodnią”. Jeszcze tylko na lekcje wychowania fizycznego uczniowie musieli chodzić na stadion. Ale i to zmieniło się, gdy w marcu 2006 r. szkoła otrzymała nowoczesną salę gimnastyczną.

Ważnym elementem zachodzących zmian było też nadanie imienia i sztandaru szkole w 2005 roku. Patronem został oświeceniowy myśliciel, prekursor spółdzielczości, ekonomista – Stanisław Staszic.

Efektem ewolucji profilu kształcenia była także decyzja o zmianie nazwy szkoły. Od roku szkolnego 2014/15 nosi ona imię Zespół Szkół Ekonomiczno-Usługowych co lepiej oddaje charakter dzisiejszej oferty edukacyjnej.

W historii szkoły było wiele podniosłych i radosnych chwil. Związane one były z licznymi sukcesami uczniów – czy to na olimpiadach (przede wszystkim zawodowych np. Wiedzy Ekonomicznej, Wiedzy i Umiejętności Rolniczych, Umiejętności Handlowo-Menadżerskich), czy to na zawodach sportowych. Twórcy tych sukcesów zapisywani są w Złotej Księdze ZSE-U.

W nowych realiach ustrojowych pojawiło się wiele możliwości nawiązania współpracy z różnymi zagranicznymi instytucjami, organizacjami i szkołami. Od początku chętnie z tego korzystano, choćby dzięki programom Leonardo da Vinci, Comenius, Erasmus+, Polsko-Niemieckiej Współpracy Młodzieży. Dzięki temu nasza młodzież odbywała w latach 2002-2003 praktyki zawodowe w gospodarstwach agroturystycznych w północnej Fryzji w Niemczech, w latach 2008-2009 w przedsiębiorstwach w Turyngii (w ramach projektu Wysoki standard kompetencji i umiejętności kupieckich we wspólnej Europie), zaś w latach 2011-2012 w firmach w Schmalkalden w Niemczech i hotelach w Plymouth w Anglii (w ramach projektu Staż zagraniczny gwarancją sukcesu zawodowego). Od kilku lat nasza szkoła współpracuje też z partnerską szkołą Berufliche Schule des Landkreises Rügen w Sassnitz na Rugii. Radość sprawia nam też prowadzona od 2012 r. wymiana młodzieży ze Stanami Zjednoczonymi z zaprzyjaźnionym miastem Winona oraz od 2009 r. z Lwowską Wyższą Szkołą Zawodową.

Nie da się wymienić wszystkich projektów. Co roku jest ich kilka, a chyba najbardziej egzotyczna była wymiana z Koreą Południową. Najważniejsze jednak pozostaje kształcenie – tak przedmiotów ogólnych, jak i zawodowych. Jest naszą ambicją aby przygotowywać młodzież do przyszłych ról – studenta, pracownika, obywatela. O jakości kształcenia świadczą wyniki egzaminów maturalnych oraz zawodowych. Z dumą możemy powiedzieć, że w każdej kategorii znacząco przekraczamy wskaźniki ogólnopolskie i regionalne.

Potwierdzeniem tego mogą być zajmowane przez naszą szkołę miejsca w rankingach. Przykładowo w rankingu Technika 2015 według „Perspektyw” zajmujemy 17 miejsce w województwie pomorskim (na 50), a w Ogólnopolskim Rankingu Techników jesteśmy na 251 miejscu i otrzymaliśmy tytuł „Brązowej Szkoły 2015”.

Daleką drogę przeszliśmy od jednej klasy w roku 1965, ulokowanej „gościnnie” w budynku przy ul. Sikorskiego, do nowoczesnej placówki korzystającej ze znakomitej bazy przy ul. Derdowskiego. Pozostał jednak duch tej szkoły, a tworzyli go przez pokolenia dyrektorzy, nauczyciele i pozostali pracownicy, uczniowie i absolwenci, rodzice i wszyscy nasi przyjaciele.

Comments are closed.